Pastoor Pieter Scheepers van de H. Franciscusparochie in Asten organiseerde van 30 september tot en met 6 oktober een bedevaartreis naar de kerk van de patroonheilige van de parochie, St.-Franciscus, in Assisi in Italië.

Op 4 oktober, de feestdag van Franciscus (én Werelddierendag) waren de bedevaartgangers in Assisi. Zij maakten daar de belangrijkste dag van de Franciscanen mee.

Assisi ligt in het dal van Spoleto, in het oeroude Umbrië, midden in Italië. Het is een licht bergachtig gebied met bossen en boomgaarden, terwijl de vele middeleeuwse stadjes tegen de bergruggen kleven.

Franciscus van Assisi (1181/82-1226) was de zoon van een welgestelde lakenkoopman uit Assisi. Zijn moeder gaf hem de naam Johannes. Volgens sommige bronnen zou zijn vader die naam bij thuiskomst van een zakenreis naar Frankrijk hebben veranderd in Francesco: Fransman. Mogelijk kreeg hij die bijnaam ook, omdat hij vaker naar Frankrijk ging om handel te drijven.

Volgens de overlevering zou Franciscus in zijn jeugd een nogal wild leven hebben geleid. Na een veldslag tussen Assisi en Perugia in 1202 werd hij krijgsgevangene. Hij was toen ongeveer twintig jaar oud. Na een jaar kwam hij vrij, maar was daarna lang en ernstig ziek. Weer aan de beterende hand werd Franciscus bijzonder getroffen door het leed van de melaatsen. Hij bekeerde zich tot een leven van armoede, gebed en dienstbaarheid aan de armen.

In 1205 kreeg hij een visioen in het kerkje van San Damiano. Hij wist zich aangesproken door de daar afgebeelde Gekruisigde: “Franciscus, ga en herstel mijn huis.” Hij trok zich als een kluizenaar terug in de eenzaamheid en wijdde zich aan de melaatsen, het herstellen van kerkjes en aan het gebed. Zelf wilde hij de allerarmste zijn. Er sloten zich steeds meer mannen bij hem aan. Dat was het begin van de Minderbroeders.

Een belangrijke periode in het leven van Franciscus was zijn deelname in 1219 aan een van de kruistochten. Niet om te vechten, maar juist om op vreedzame wijze contacten te leggen met moslims. Hij sprak onder meer met de sultan van Damiate.

Vanwege onenigheid in de broederschap keerde Franciscus terug naar Italië. Hij legde zijn taak als generaal-overste neer en wijdde zich aan het schrijven van een nieuwe regel voor zijn orde. Franciscus is ook bekend vanwege zijn liefde voor de natuur. Aan het einde van zijn leven schrijft hij een lofzang op de natuur, het Zonnelied. Op 24 september 1224 ontving Franciscus de stigmata. Hij stierf op de avond van 3 oktober 1226.


Trefwoorden: assisi franciscusparochie pieter scheepers
Geplaatst

woensdag 18 oktober 2017 | 16.37 uur

Laatst gewijzigd

woensdag 18 oktober 2017 | 15.37 uur

Auteur

Harrie van Horik


businessclub