Ton Sparidans zilveren jubilaris bij De Speledonckers

Rietje Snijders en Kirsten Jansen van toneelvereniging De Speledonckers uit Someren zijn op maandag 9 november aan de deur geweest bij de zilveren jubilaris Ton Sparidans.

Aan de deur werden het beeldje van De Speledonckers en een bos bloemen overhandigd.

Er werden oude herinneringen opgehaald en veel gelachen. Op deze manier was het toch een bijzondere huldiging.

Rietje Snijders las bij deze bijeenkomst het volgende verhaal voor:

,,Ton, 25 jaar Speledoncker in hart en nieren. Inmiddels zijn er veel leden die de leeftijd van 25 jaar nog niet bereikt hebben, en zul je bij de jongere leden misschien niet zo bekend zijn. Wat heb je als Speledoncker op veel manieren je steentje bijgedragen in al die jaren. Veelzijdig, dat ben je.

Je speelde in veel producties, was redacteur van de Gongslag, wapenmeester, barman en waar nodig, daar was jouw inzet.

Creatieve mensen zijn grensoverschrijdend en nemen tijdsbesef niet zo nauw. Wat heb jij veel mensen achter de vodden gezeten om als eindredacteur er zorg voor te dragen dat de Gongslag tijdig bij de leden in de brievenbus zou vallen. We wisten jouw brievenbus ook wel te vinden. Twee weken voor verschijning eerst een getypte versie en daarna een floppy-disc afgeven bij jou. En vaak moest je op het laatste moment nog items invoegen.

De gele Gonglag: jarenlang, op tijd in de bus, voorzien van jouw voorwoord en cryptische initialen onder aan elke pagina (halve muzieknoot (met vlaggetje) en een S). Ook was je de pionier, jij schreef de eerste digitale nieuwsbrief. Je bent patiënt 0 van het Donck-Virus, wat je dus zowel fysiek als digital verspreid hebt.

Ook speelde je in veel producties, o.a. in Romeo en Julia nam je je rol als ME/politieagent (wat je in real life ook was). Je leidde het politiecorps en gaf speler Geert steeds flink op zijn falie, dat hij met vaste regelmaat onder de blauwe plekken thuis kwam.  Je regelde de handboeien en de wapens. Je werd wapenmeester, je leidde de ME serieus en verantwoord.

In de Revisor had je het makkelijk. Wat een lui jaar was dat. De hele voorstelling lag je in bed. Je kwam er alleen uit om pauze te houden. Je werd gevoerd met lekkere dingen, druiven, frui,t etc.  Je bevolkte het schip van de Vliegende Hollander, woonde in het Franse dorp van Manon van den Bronne. Ook liet je je inlijsten. Je was het pratende schilderij. De opa van Erik in 'Erik of het Klein Insectenboek'.

En dan jouw kwaliteiten als barman. Barman met een hoofdletter. Je hebt velen van een drankje voorzien. Je voelde je betrokken bij het tentgebeuren op de parkeerplaats. Jouw Madeleine werd de functie tentversierder toebedeeld. Dat deed ze met verve.

Ton, je hebt je sporen verdiend in De Donck. Het beeldje van De Speledonckers is welverdiend. Het is dan ook een eer om het aan jou te mogen geven, met gepaste afstand en zonder toneelzoen, maar met veel respect.

Ton, hartstikke bedankt voor jouw 25 jaren Speledonckerschap! Chapeau!''