Luc Rombouts cum laude gepromoveerd in Utrecht

Luc Rombouts (1962 Genk), onder andere bestuurslid van Museum Klok & Peel in Asten, stadsbeiaardier in Tienen en universiteitsbeiaardier in Leuven, behaalde woensdagmiddag 2 november onder een ovationeel applaus zijn doctorsbul in de musicologie aan de Universiteit Utrecht.

Rombouts slaagde cum laude.  Die lofprijzing is zeldzaam aangezien de Universiteit Utrecht de hoogst mogelijke academische waardering alleen toekent aan promovendi die in hun vakgebied tot de absolute wereldtop behoren. Een commissie van vijf hoogleraren moet het daarover eens zijn en vervolgens moeten ook de promotor, de decaan, de rector magnificus én nog twee gerenommeerde vakgenoten in het buitenland er hun goedkeuring aan hechten. In het geval Luc Rombouts tekenden de professoren Michael Heinemann uit Dresden en Christoph Wolff van Harvard University voor de internationale steun.

Volgens de Utrechtse musicoloog en promotor prof. dr. Albert Clement hing het cum laude ook nog af van de verdediging van het proefschrift. Daar had de welbespraakte classicus, beiaardier en campanoloog Luc Rombouts niet de minste moeite mee.
In zijn proefschrift ‘De oorsprong van de beiaard’ legt hij de wortels van de beiaardcultuur bloot. Daarnaast heeft de kersverse doctor uitgezocht waarom de beiaard juist in de Lage Landen kon ontstaan. Tot op heden lag de exacte oorsprong van beiaarden in nevelen gehuld.

De promotie vond plaats onder het toeziend oog van familieleden, vrienden en veel coryfeeën uit de beiaardwereld. De publieke belangstelling was zo groot dat veel gasten de plechtigheid moesten bijwonen in een bijzaal.

Asten was zeer goed vertegenwoordigd met burgemeester Hubert Vos namens de gemeente, beiaardier Rosemarie Seuntiëns, directeur Joost Eijsbouts van de Koninklijke Eijsbouts én met een grote delegatie van Museum Klok & Peel, door prof.dr. Clement grootmoedig omschreven als 'een van de beste musea die ons land rijk is'. Museumvoorzitter Harry van der Loo - voor de gelegenheid een van de paranimfen van de promovendus - gloeide uiteraard van trots.

Voor de bekroning van zijn studie moest Luc Rombouts overigens een vakantiedag opnemen bij zijn werkgever, een Vlaamse bank en verzekeraar. Hij mag dan met twee beiaardiersposten, meerdere bestuursfuncties én een doctorstitel een autoriteit zijn in klokkenland, hij heeft daarnaast ook nog een managementbaan in de commerciële sector.

Voor Museum Klok & Peel is Luc Rombouts van eminent belang. Hij heeft een enorme kennis van klokken en beiaarden en schrijft daar net als zijn voorganger André Lehr mooie boeken over. Waar Lehr als klokkengieter in de eerste plaats een technische autoriteit was, is Rombouts als classicus vooral verhalenverteller.

In zijn boeken - waaronder het tot drie keer toe bekroonde standaardwerk Zingend Brons - weet hij klokken en beiaarden uit hun (ivoren) toren te halen en de keizerin van alle muziekinstrumenten dichter bij de mensen te brengen. Rombouts heeft daarbij niet alleen oog voor klokkengieters, beiaardiers en beiaardmuziek, maar ook voor de romantische verhalen die de klokkencultuur in de loop der eeuwen hebben gemaakt tot wat die nu is. Museum Klok & Peel verblijdde zijn bestuurlijke klokkenexpert in Utrecht dan ook met een passend geschenk: een fraaie gebonden Nederlandse vertaling van 'Das Lied von der Glocke' van Friedrich von Schiller.